Ontboezeming

23 november 2017 Tekst: Peter Westhof

Een speciale ontmoeting met mijn voetbalheld en het belmeisje 45 jaar ben ik al fan van Feyenoord, al stond mijn wieg niet in Rotterdam, maar in Hilversum. Vroeger was de keuze heel eenvoudig: je bent óf voor Feyenoord óf voor Ajax. Ik koos vol overtuiging voor de club van de havenarbeiders, de club van ‘geen woorden, maar daden’.

In 1989 kwam een echte krijger Feyenoord versterken. Hij was me al bij Sparta opgevallen, want hij had een enorme bos woeste manen op zijn hoofd. Deze John de Wolf was een onverzettelijke centrumverdediger, die samen met de al even onverzettelijke Henk Fräser (tegenwoordig Vitesse-trainer) een gouden koppel in het hart van de defensie van Feyenoord ging vormen.

Dankzij onder meer dit onverwoestbare duo werd Feyenoord in 1993 landskampioen. In 1994 vertrok John bij Feyenoord en ging hij bij Wolverhampton (een ‘wolf’ bij ‘The Wolves’)  in Engeland spelen.

Ouderenwerkloosheid

In april 2016 vroeg minister Asscher van Sociale Zaken aan De Wolf of hij ambassadeur ouderenwerkloosheid wilde worden. Hij deed op dat moment in het Rijnmondgebied een project op dit gebied en wist daarom wat er ongeveer speelde. John besloot om gelijk op de eervolle uitnodiging van Asscher in te gaan.

De reacties op de benoeming varieerden van terughoudend tot afwijzend. Een oud-voetballer, die de belangen van oudere werklozen moet behartigen? Dat wordt toch niets? Dat kan hij toch niet? Maar John trok zich niets van deze twijfels aan en haalde alle twijfel weg met een zeer deskundig en ontwapenend optreden bij een vergadering van de Kamercommissie Sociale Zaken.

De Echte Ontmoeting

John heeft zich inmiddels ontpopt als een uitstekend en aansprekend boegbeeld van werkzoekende ouderen en ik vond het geweldig om hem te ontmoeten tijdens De Echte Ontmoeting op 23 november in Utrecht. Hij was daar op uitnodiging van Arbeidsbelmiddelaar Claudia en hij maakte er, in samenwerking met diezelfde Claudia, een geweldige middag van. Hij vertelde over zijn voetbalverleden, zijn werk als boegbeeld en de vooroordelen die 50- en 60-plussers ten onrechte tegenkomen. Helaas komt er waarschijnlijk dit jaar een eind aan zijn werk, want de nieuwe minister van Sociale Zaken wil een andere weg inslaan. Heel spijtig, maar de selfie die ik van ons mocht maken, ga ik heel lang bewaren.

Overigens mijn grote dank aan Claudia, die kort voor de bijeenkomst van plan A naar plan B moest overschakelen, nadat het door allerlei omstandigheden niet was gelukt 50 werkgevers voor 50 werknemers op te trommelen. Ze wilde de bijeenkomst toch door laten gaan en ging nu na de pauze voor een aantal werkzoekenden ‘koud’ bellen met een aantal werkgevers. Dat deed ze met veel verve en heel succesvol. De wegblijvers hebben dit fraaie optreden helaas gemist. Ook voor mijzelf heeft Claudia een ‘date’ kunnen regelen.

Het was die 23 november al met al een mooie, echte ontmoeting met mijn sympathieke voetbalheld en een zeer gepassioneerd en assertief ‘belmeisje’!

Peter Westhof

Bezoek het LinkedIn profiel van Peter

 

 

 

Ga terug